Vrijdag 18-07-2008 – Na de catecheses over liefde en hoop stond vandaag de catechese over het geloof centraal. Deze werd verzorgd door mgr. De Jong. Na een moment van gebed en zang (x91praisex92) en een korte dvd-presentatie over de heilige Pier Giorgio Frassati (1901-1925), begon de uiteenzetting over het geloof.

Benadrukt werd in de catechese dat geloven geen kwestie is van inbeelding of projectie, maar een antwoord op Gods initiatief. Hij maakt zich aan ons bekend in de woorden van de Schrift, in de persoon van Jezus Christus. Wij als gelovige mensen, als leden van de Kerk, geven antwoord op de roepstem van God met de hulp van de heilige Geest xe9n met de steun van elkaar. Het zijn de sacramenten die ons voeden en ons in staat stellen om in verbondenheid met de Heer ons leven te openen voor het evangelie en ervan te getuigen in onze woorden en door wat we doen.

Na de catechese en groepsgesprekken hebben we met alle jongeren de eucharistie gevierd. Elke dag is er tijdens de viering instrumentele begeleiding van de zang en er was voor deze dagen een koor gevormd door Nederlandse jongeren van verschillende bisdommen.

x91Onzex92 kerk in Sydney, waar wij onze bijeenkomsten mochten houden, is deze dagen een vertrouwde plek geworden. Nu de catecheses achter de rug zijn laten we deze plek ook weer achter ons.

Voor de middag stond een uitgebreide opvoering van de kruisweg op het programma. Vooral de bijbelse momenten van de kruisweg werden op indringende wijze uitgevoerd in de open lucht met de nodige muziek en dramatiek. Voor onze jongeren was deze kruisweg, die zox92n drie uur duurde, een indrukwekkende ervaring.

x92s Avonds was ik te gast op het logeeradres van de jongerengroep uit Breda. Het is een middelbare school in een suburb van het grote Sydney. Aan de wand hingen grote groepsfotox92s met leerlingen in schooluniform. In drie klaslokalen met vloerbedekking hebben de jongeren hun onderkomen. Een van de lokalen is ingericht voor de groepsontmoetingen en de gebedsmomenten. In deze ruimte nam ik deel aan een evaluatie, waarin de jongeren en ook ik hun indrukken gaven van de afgelopen dagen. Vooral de momenten die als hoogtepunten werden beleefd kwamen aan bod. Ver van huis, zo blijkt, is er een grote aandacht voor hoe anders alles is en tegelijkertijd voeden de verschillende bijeenkomsten en ontmoetingen het geloof en de groepsgeest.

Afgesloten werd met een korte gebedsviering. We zaten op de grond in de richting van een icoon van Maria van Altijddurende Bijstand. Er werd uit de Schrift gelezen: x93Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u verlichting schenken.x94 Er werd gezongen en in spontane voorbeden met God gesproken over onze vragen en noden en de oogst van de afgelopen dag.

Zaterdag en zondag staan in het teken van de nachtwake en de eucharistieviering met de paus. De jongeren gaan vanaf hun verblijfplaatsen een soort pelgrimstocht houden van ruim tien kilometer in de richting van het terrein waar de plechtigheden zullen plaatsvinden. In de afgelopen dagen is al ontzettend veel gelopen, maar de aanstaande tocht vraagt opnieuw de nodige energie en saamhorigheid. Het is best spannend om als groep van ruim dertig jongeren op te gaan in het grote geheel van meer dan honderdduizend jongeren die allemaal op weg zijn naar hetzelfde doel. Ik hoop de Bredase groep en de andere Nederlandse jongeren te kunnen herkennen in de grote menigte middels hun eigen vlaggen.